Cut #ลืมไปไม่รักกัน END #yugjin
จินยองค่อยๆคุกเข่าลงที่พื้นตรงหน้ายูคยอม
"ให้จินยองช่วยนะคับ"
"จินยอง"
"นะคับ"
ไม่พูดเปล่า จินยองจับเข้าที่หัวเข็มขัด และส่งสายตาให้ยูคยอมอีกครั้งเพื่อขออนุญาติ
ยูคยอมไม่ตอบ จินยองเลยปลดหัวเข็มขัดออกรวมถึงปลดกระดุมกางเกงออกด้วย
จินยองลุกขึ้นผลักยูคยอมให้นอนลงไปที่เตียงแล้วตามลงไปนั่งคร่อมไว้ที่หน้าขายูคยอม
"จินยองไม่ได้ร้องไห้เพราะกลัวพี่ยูคนะคับ"
พูดไปมือก็จัดการล้วงเอาแกนกายที่กำลังเต้นตึบๆนั้นออกมา เมื่อมือเล็กๆนิ่มๆสัมผัสลงกับน้องชายสุดที่รัก ยูคยอมก็กระตุกเกร็งและครางทุ้มในลำคอ
"อื้มมม จินยอง..แล้วจินยองร้องไห้ทำไม อื้มมมมม"
เสียงครางยังดังต่อเนื่องเมื่อมือเล็กเริ่มขยับทำหน้าที่ชักขึ้นชักลงช้าๆเนิบๆ
"ร้องเพราะกำลังมีความสุขไงล่ะคับ"
"มีความสุข? จริงหรอ จินยองไม่ได้กลัวพี่หรอ ไม่ได้กลัวเหมือนครั้งก่อนๆหรอ"
"เพราะมันไม่เหมือนไงคับ จริงมั๊ย"
"อื้มมม จินยองงงงง พี่จะ...เร็วอีก.....จินยอง!!!!"
ยูคยอมสะดุ้งเฮือกเมื่ออยุ่ดีๆจินยองก็ก้มลงไปใช้ปากครอบครองแกนกายนั้น
ความเงอะงะยังคงมีให้เห็น แต่ก็เห็นถึงความพยายามของจินยองมากกว่า
"อือออ แบบนั้นแหละ....จินยองอ่าาาา"
จินยองใช้ปากดูดดึงขึ้นลงอยุ่ไม่นาน ยูคยอมก็ปลดปล่อยน้ำรักซะเต็มปากจินยองจนมันล้นไหลออกมาเลอะปากเลอะคอจินยองไปหมด
"คนเก่งของพี่"
"งื้อออพี่ยูคอ่ะ ทำไมมันเยอะอย่างนี้ล่ะคับ"
"ก็เพราะจินยองนั้นแหละ มาพี่เช็ดให้"
เช็ดของยูคยอมคือใช้ลิ้นตวัดเลียไปทุกส่วนที่มีน้ำขุ่นขาวเลอะอยุ่ สองมือดึงจินยองให้ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักและจับมือคล้องคอเค้าไว้
ปากเรียวเลียน้ำสีขาวจากคอจนไปถึงริมฝีปาก ทุกที่ที่ลิ้นสัมผัสทำให้เกิดเสียงครางหวานอยุ่ตลอด
"อาาา อือออ พี่..ยูค"
"พี่รักจินยองนะ รู้ใช่มั๊ย"
"ระ..รู้คับ"
"แล้วจินยองก็รักพี่ใช่มั๊ย"
"ชะ..ใช่คับ จินยอง อ๊ะ..รักพี่ยูค"
"ขอบคุณนะจินยอง ที่รักพี่"
"อื้ออออ"
บอกรักรุนแรงอีกแล้ว ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วโพรงปาก สองลิ้นพัวพันกันไม่ห่าง ริมฝีปากก็บดเบียดกันและกันไม่มีสิ้นสุด
ยูคยอมจับจินยองนอนราบไปกับเตียง มือหนาปลดกางเกงจินยองออกได้ง่ายดายเพราะความช่วยเหลือของเจ้าตัว
ยูคยอมลุกขึ้นจัดการเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เสร็จแล้วแทรกตัวเข้าไปอยุ่กลางหว่างขาของคนตัวเล็ก ขาเรียวเปลื่อยเปล่าน่าลูบไล้ ยูคยอมยกเท้าจินยองขึ้นมาพรมจูบตั้งแต่ปลายเท้า
"อื้อออ พี่ยูค..อย่าทำแบบนั้นคับ"
"พี่รักจินยองนะ และไม่ว่ายังไงพี่จะยอมจินยองทุกอย่าง พี่สัญญา"
จากปลายเท้ายูคยอมไล่จูบขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่มีตรงไหนที่เค้าไม่ได้สัมผัส จนถึงรอยแยกสีสวยที่กำลังรอให้เค้าเอาตัวตนเข้าไป
ยูคยอมฝากรอยรักไว้ที่ขาด้านในอีกหนึ่งรอย ก่อนจะลากลิ้นสากไปสัมผัสกับรอยแยกสีสวย
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ยะ..อย่า!! พี่ยูค..ไม่เอานะคับ มัน...อ๊ากกก"
ลิ้นสากเลียวนที่รอยแยกก่อนจะส่งลิ้นเข้าไป จินยองตอบโต้ด้วยการตอดรัดลิ้นเรียวนั้นโดยไม่รู้ตัว
"อื้อออ พี่ยูคคคค จินยอง...อ่า...ไม่...อื้อออ"
จินยองครางไม่ได้ศัพท์เมื่อยูคยอมเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกหนึ่งนิ้วแล้วดึงเข้าดึงออกแข่งกับลิ้นที่รัวอยุ่ด้านหลัง
"อ๊า อ๊าาา "
ร่างเล็กดิ้นพร่านจนเตียงยับไปหมด
"อ๊าาาา จินยองไม่ไหว พี่ยูค ฮื้ออออออ"
แล้วจินยองก็ทนความเสียวไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวออกมาเลอะเต็มหน้าท้องตัวเองไปหมด
"แฮ่กๆ "
เสียงหอบหายใจดึงยูคยอมให้ขึ้นมาหาจินยองที่นอนตัวแดงหลับตาหอบอยุ่ด้านบน
เมื่อดวงตาโตลืมขึ้นมาเจอยูคยอมก็คว้าคอร่างสูงลงไปประกบจูบ ลิ้นเล็กส่งนำเข้ามาในโพรงปากเองเลย เพราะอารมณ์ตอนนี้มันพุ่งขึ้นสูงจนจินยองก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน
"พี่ยูค...จินยอง..."
"อืม พี่รู้แล้ว แต่พี่อาจจะทำให้จินยองเจ็บนะ"
"จินยองจะทน นะคับพี่ยูค"
ยูคยอมกดจูบอ่อนโยนลงอีกครั้ง มือหนาคว้านเอาน้ำที่เลอะอยุ่ที่หน้าท้องจินยองไปชโลมที่แกนกายตัวเองและรอยแยกสีสวย
"ถ้าเจ็บต้องบอกนะรู้มั๊ย"
"คับ อื้ออ "
ยูคยอมค่อยๆกดแกนกายลงในช่องทางหลัง มันไม่ได้เข้ายากแต่เพราะหลังจากที่ห่างหายกันไปเป็นปี ไม่แปลกที่จินยองจะมีอาการเจ็บบ้าง
"อรึก!! พี่ยูค!!"
"กัดพี่จินยอง อย่ากัดปากแบบนั้น"
กึก!!
จินยองฝั่งเขี้ยวไว้ที่ไหล่ยูคยอมเต็มแรงเมื่อแกนกายของร่างสูงถูกใส่เข้ามาจนสุด
"เก่งมาก คนเก่ง "
"อื้อออ พี่ยูค จูบจินยองนะคับ จูบจินยองที"
ตามคำขอ ยูคยอมกดจูบปลอบใจให้จินยอง ปากเรียวบดขยี้ปากอิ่ม เสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นเมื่อจินยองเริ่มต้องการจูบของยูคยอมมากขึ้น
"อื้อออ อ๊ะ อ่าาา อ๊ะๆๆๆ"
"อ่า จินยองอ่าาา อื้มมม"
ยูคยอมเริ่มขยับสะโพกเข้าออกจากเชื่องช้าก็เพิ่มระดับขึ้นไปเรื่อยๆ
มือหนาจับขาจินยองขึ้นพาดบ่า แล้วขยับแทรกตัวเข้าไปให้ลึกยิ่งขึ้น เอวสอบกระแทกเนื้อนิ่มนั้นอย่างรุนแรงขึ้นจนหัวจินยองสั่นคลอนไปตามแรง
"พะ...พี่ยูค...พี่ยูคอ่าาาา"
"จินยองง..จินยองของพี่.."
"พี่..อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาาาาา"
จินยองร้องดังไม่หยุดเมื่อยูคยอมกระแทกเอวใส่อย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่ว
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ
"จินยองอ่า จินยองงงงงง"
"อ๊าาาาาาา"
แล้วทั้งคู่ก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน
ยูคยอมกดลงไปจูบปากจินยองเบาๆ
"คนเก่งของพี่ เหนื่อยรึยัง"
"งื้ออ พี่ยูคจะเอาอีกหรอคับ"
"ไหวมั๊ย"
"ไหวคับ แต่จินยองไม่เอาท่าอื่นนะ ไม่เอาท่าที่มันมองไม่เห็นหน้าพี่ยูคได้มั๊ยคับ"
"ได้สิ"
พูดจบ ร่างสูงก็อุ้มจินยองเข้าไปในห้องน้ำ ยูคยอมว่างจินยองลงตรงใต้ฝักบัวและตามเข้ามากอดไว้จนจินยองจมหายไปในอก ยูคยอมเปิดน้ำอุ่นให้ไหลผ่านร่างกายของทั้งสองไป
น้ำอุ่นทำให้ร่างกายผ่อนคลายลง รวมไปถึงลิ้นสากที่ไล่เลียอยุ่ที่คอด้วย
"อื้อออ พี่ยูค"
"หืม จินยองจะทำให้พี่เคยตัวรู้รึป่าว ทำไมเราถึงได้น่าจับกินขนาดนี้ จินยองกำลังจะทำให้พี่เป็นบ้า"
"งื้อ จินยองขอโทษ"
"ไอ้เด็กน่ารักเอ๊ย"
ยูคยอมจับจินยองหันเข้ากำแพง และจับมือน้องให้ยันกำแพงเอาไว้
"พี่ยูค! จินยองไม่เอาท่านี้ จินยองอยากเห็นหน้าพี่ยูค นะคับ นะๆๆๆ"
"ท่านี้ก็เห็น ดูนู้นสิ"
ยูคยอมใช้มือเช็ดเอาไอน้ำที่เกาะเต็มกระจกออก เผยให้เห็นกระจกที่ส่องให้เห็นทั้งคู่เต็มตัว
"งื้ออออออออออออออออ"
จินยองหลับตาปี๋เมื่อในกระจกมันเห็นร่างกายเปลื่อยเปล่าทั้งเค้าและคนที่ยืนซ้อนอยุ่ข้างหลังด้วย
"จินยองแค่อยากเห็นหน้าพี่ยูคคับ ไม่ได้อยากเห็นตัวเอง"
"พี่ก็อยากเห็นหน้าจินยองด้วยนิ"
ถึงจะไม่อยากเห็นหน้าตัวเองเท่าไร แต่ความที่อยากเห็นหน้าคนข้างหลังมากกว่า ทำให้จินยองต้องลืมตามองทุกการกระทำทั้งของตัวเองและของคนข้างหลัง
.
.
.
ภาพตรงหน้าคือร่างกายกำยำที่มากไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นลอนๆที่ก้มลงมาขบเม้มใบหูจินยองพร้อมกับซอยสะโพกใส่เข้ามาไม่ยั้ง มือหนายึดสะโพกของจินยองไว้ไม่ให้ร่วงลงไป อีกข้างเขี่ยอยุ่ที่เม็ดยอดอกสีสวยไม่ห่าง แต่ที่ทำให้จินยองอ่อนระทวยจนขาแทบหมดแรงคือแววตาร้อนแรงของยูคยอมที่จ้องจินยองที่อยุ่ในกระจกตลอดเวลา
ยูคยอมปล่อยจินยองให้ร่วงลงไปนั่งคุกเข่าที่พื้น เพราะจินยองเริ่มหมดแรงแล้ว
"อีกนิดนะ จินยองคนดีของพี่"
"อื้อออ อ๊ะ อ๊ะ พี่ยูค...อื้อพี่ยูคอ่าาาา "
ยูคยอมเอื้อมไปรูดรั้งน้องน้อยให้จินยองได้ถึงพร้อมๆกัน
ยูคยอมกระแทกเข้าออกอีกไม่กี่ทีน้ำรักก็พุ่งใส่เต็มช่องทางของจินยองจนล้นไหลออกมาตามขาเรียว ของจินยองก็พุ่งออกมาเลอะเต็มมือยูคยอมเหมือนกัน
"จินยองอ่า เด๋วพี่อาบน้ำให้ก่อนนะ อย่าเพิ่งหลับสิ"
"อือ คับ.."
ตอบทั้งๆที่ตาปรือจนแทบจะปิดอยุ่แล้ว
. . . . . . . มีในจอยต่อนะคะ
"ให้จินยองช่วยนะคับ"
"จินยอง"
"นะคับ"
ไม่พูดเปล่า จินยองจับเข้าที่หัวเข็มขัด และส่งสายตาให้ยูคยอมอีกครั้งเพื่อขออนุญาติ
ยูคยอมไม่ตอบ จินยองเลยปลดหัวเข็มขัดออกรวมถึงปลดกระดุมกางเกงออกด้วย
จินยองลุกขึ้นผลักยูคยอมให้นอนลงไปที่เตียงแล้วตามลงไปนั่งคร่อมไว้ที่หน้าขายูคยอม
"จินยองไม่ได้ร้องไห้เพราะกลัวพี่ยูคนะคับ"
พูดไปมือก็จัดการล้วงเอาแกนกายที่กำลังเต้นตึบๆนั้นออกมา เมื่อมือเล็กๆนิ่มๆสัมผัสลงกับน้องชายสุดที่รัก ยูคยอมก็กระตุกเกร็งและครางทุ้มในลำคอ
"อื้มมม จินยอง..แล้วจินยองร้องไห้ทำไม อื้มมมมม"
เสียงครางยังดังต่อเนื่องเมื่อมือเล็กเริ่มขยับทำหน้าที่ชักขึ้นชักลงช้าๆเนิบๆ
"ร้องเพราะกำลังมีความสุขไงล่ะคับ"
"มีความสุข? จริงหรอ จินยองไม่ได้กลัวพี่หรอ ไม่ได้กลัวเหมือนครั้งก่อนๆหรอ"
"เพราะมันไม่เหมือนไงคับ จริงมั๊ย"
"อื้มมม จินยองงงงง พี่จะ...เร็วอีก.....จินยอง!!!!"
ยูคยอมสะดุ้งเฮือกเมื่ออยุ่ดีๆจินยองก็ก้มลงไปใช้ปากครอบครองแกนกายนั้น
ความเงอะงะยังคงมีให้เห็น แต่ก็เห็นถึงความพยายามของจินยองมากกว่า
"อือออ แบบนั้นแหละ....จินยองอ่าาาา"
จินยองใช้ปากดูดดึงขึ้นลงอยุ่ไม่นาน ยูคยอมก็ปลดปล่อยน้ำรักซะเต็มปากจินยองจนมันล้นไหลออกมาเลอะปากเลอะคอจินยองไปหมด
"คนเก่งของพี่"
"งื้อออพี่ยูคอ่ะ ทำไมมันเยอะอย่างนี้ล่ะคับ"
"ก็เพราะจินยองนั้นแหละ มาพี่เช็ดให้"
เช็ดของยูคยอมคือใช้ลิ้นตวัดเลียไปทุกส่วนที่มีน้ำขุ่นขาวเลอะอยุ่ สองมือดึงจินยองให้ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักและจับมือคล้องคอเค้าไว้
ปากเรียวเลียน้ำสีขาวจากคอจนไปถึงริมฝีปาก ทุกที่ที่ลิ้นสัมผัสทำให้เกิดเสียงครางหวานอยุ่ตลอด
"อาาา อือออ พี่..ยูค"
"พี่รักจินยองนะ รู้ใช่มั๊ย"
"ระ..รู้คับ"
"แล้วจินยองก็รักพี่ใช่มั๊ย"
"ชะ..ใช่คับ จินยอง อ๊ะ..รักพี่ยูค"
"ขอบคุณนะจินยอง ที่รักพี่"
"อื้ออออ"
บอกรักรุนแรงอีกแล้ว ลิ้นร้อนกวาดไปทั่วโพรงปาก สองลิ้นพัวพันกันไม่ห่าง ริมฝีปากก็บดเบียดกันและกันไม่มีสิ้นสุด
ยูคยอมจับจินยองนอนราบไปกับเตียง มือหนาปลดกางเกงจินยองออกได้ง่ายดายเพราะความช่วยเหลือของเจ้าตัว
ยูคยอมลุกขึ้นจัดการเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เสร็จแล้วแทรกตัวเข้าไปอยุ่กลางหว่างขาของคนตัวเล็ก ขาเรียวเปลื่อยเปล่าน่าลูบไล้ ยูคยอมยกเท้าจินยองขึ้นมาพรมจูบตั้งแต่ปลายเท้า
"อื้อออ พี่ยูค..อย่าทำแบบนั้นคับ"
"พี่รักจินยองนะ และไม่ว่ายังไงพี่จะยอมจินยองทุกอย่าง พี่สัญญา"
จากปลายเท้ายูคยอมไล่จูบขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่มีตรงไหนที่เค้าไม่ได้สัมผัส จนถึงรอยแยกสีสวยที่กำลังรอให้เค้าเอาตัวตนเข้าไป
ยูคยอมฝากรอยรักไว้ที่ขาด้านในอีกหนึ่งรอย ก่อนจะลากลิ้นสากไปสัมผัสกับรอยแยกสีสวย
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ยะ..อย่า!! พี่ยูค..ไม่เอานะคับ มัน...อ๊ากกก"
ลิ้นสากเลียวนที่รอยแยกก่อนจะส่งลิ้นเข้าไป จินยองตอบโต้ด้วยการตอดรัดลิ้นเรียวนั้นโดยไม่รู้ตัว
"อื้อออ พี่ยูคคคค จินยอง...อ่า...ไม่...อื้อออ"
จินยองครางไม่ได้ศัพท์เมื่อยูคยอมเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกหนึ่งนิ้วแล้วดึงเข้าดึงออกแข่งกับลิ้นที่รัวอยุ่ด้านหลัง
"อ๊า อ๊าาา "
ร่างเล็กดิ้นพร่านจนเตียงยับไปหมด
"อ๊าาาา จินยองไม่ไหว พี่ยูค ฮื้ออออออ"
แล้วจินยองก็ทนความเสียวไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวออกมาเลอะเต็มหน้าท้องตัวเองไปหมด
"แฮ่กๆ "
เสียงหอบหายใจดึงยูคยอมให้ขึ้นมาหาจินยองที่นอนตัวแดงหลับตาหอบอยุ่ด้านบน
เมื่อดวงตาโตลืมขึ้นมาเจอยูคยอมก็คว้าคอร่างสูงลงไปประกบจูบ ลิ้นเล็กส่งนำเข้ามาในโพรงปากเองเลย เพราะอารมณ์ตอนนี้มันพุ่งขึ้นสูงจนจินยองก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน
"พี่ยูค...จินยอง..."
"อืม พี่รู้แล้ว แต่พี่อาจจะทำให้จินยองเจ็บนะ"
"จินยองจะทน นะคับพี่ยูค"
ยูคยอมกดจูบอ่อนโยนลงอีกครั้ง มือหนาคว้านเอาน้ำที่เลอะอยุ่ที่หน้าท้องจินยองไปชโลมที่แกนกายตัวเองและรอยแยกสีสวย
"ถ้าเจ็บต้องบอกนะรู้มั๊ย"
"คับ อื้ออ "
ยูคยอมค่อยๆกดแกนกายลงในช่องทางหลัง มันไม่ได้เข้ายากแต่เพราะหลังจากที่ห่างหายกันไปเป็นปี ไม่แปลกที่จินยองจะมีอาการเจ็บบ้าง
"อรึก!! พี่ยูค!!"
"กัดพี่จินยอง อย่ากัดปากแบบนั้น"
กึก!!
จินยองฝั่งเขี้ยวไว้ที่ไหล่ยูคยอมเต็มแรงเมื่อแกนกายของร่างสูงถูกใส่เข้ามาจนสุด
"เก่งมาก คนเก่ง "
"อื้อออ พี่ยูค จูบจินยองนะคับ จูบจินยองที"
ตามคำขอ ยูคยอมกดจูบปลอบใจให้จินยอง ปากเรียวบดขยี้ปากอิ่ม เสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นเมื่อจินยองเริ่มต้องการจูบของยูคยอมมากขึ้น
"อื้อออ อ๊ะ อ่าาา อ๊ะๆๆๆ"
"อ่า จินยองอ่าาา อื้มมม"
ยูคยอมเริ่มขยับสะโพกเข้าออกจากเชื่องช้าก็เพิ่มระดับขึ้นไปเรื่อยๆ
มือหนาจับขาจินยองขึ้นพาดบ่า แล้วขยับแทรกตัวเข้าไปให้ลึกยิ่งขึ้น เอวสอบกระแทกเนื้อนิ่มนั้นอย่างรุนแรงขึ้นจนหัวจินยองสั่นคลอนไปตามแรง
"พะ...พี่ยูค...พี่ยูคอ่าาาา"
"จินยองง..จินยองของพี่.."
"พี่..อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาาาาา"
จินยองร้องดังไม่หยุดเมื่อยูคยอมกระแทกเอวใส่อย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่ว
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ
"จินยองอ่า จินยองงงงงง"
"อ๊าาาาาาา"
แล้วทั้งคู่ก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน
ยูคยอมกดลงไปจูบปากจินยองเบาๆ
"คนเก่งของพี่ เหนื่อยรึยัง"
"งื้ออ พี่ยูคจะเอาอีกหรอคับ"
"ไหวมั๊ย"
"ไหวคับ แต่จินยองไม่เอาท่าอื่นนะ ไม่เอาท่าที่มันมองไม่เห็นหน้าพี่ยูคได้มั๊ยคับ"
"ได้สิ"
พูดจบ ร่างสูงก็อุ้มจินยองเข้าไปในห้องน้ำ ยูคยอมว่างจินยองลงตรงใต้ฝักบัวและตามเข้ามากอดไว้จนจินยองจมหายไปในอก ยูคยอมเปิดน้ำอุ่นให้ไหลผ่านร่างกายของทั้งสองไป
น้ำอุ่นทำให้ร่างกายผ่อนคลายลง รวมไปถึงลิ้นสากที่ไล่เลียอยุ่ที่คอด้วย
"อื้อออ พี่ยูค"
"หืม จินยองจะทำให้พี่เคยตัวรู้รึป่าว ทำไมเราถึงได้น่าจับกินขนาดนี้ จินยองกำลังจะทำให้พี่เป็นบ้า"
"งื้อ จินยองขอโทษ"
"ไอ้เด็กน่ารักเอ๊ย"
ยูคยอมจับจินยองหันเข้ากำแพง และจับมือน้องให้ยันกำแพงเอาไว้
"พี่ยูค! จินยองไม่เอาท่านี้ จินยองอยากเห็นหน้าพี่ยูค นะคับ นะๆๆๆ"
"ท่านี้ก็เห็น ดูนู้นสิ"
ยูคยอมใช้มือเช็ดเอาไอน้ำที่เกาะเต็มกระจกออก เผยให้เห็นกระจกที่ส่องให้เห็นทั้งคู่เต็มตัว
"งื้ออออออออออออออออ"
จินยองหลับตาปี๋เมื่อในกระจกมันเห็นร่างกายเปลื่อยเปล่าทั้งเค้าและคนที่ยืนซ้อนอยุ่ข้างหลังด้วย
"จินยองแค่อยากเห็นหน้าพี่ยูคคับ ไม่ได้อยากเห็นตัวเอง"
"พี่ก็อยากเห็นหน้าจินยองด้วยนิ"
ถึงจะไม่อยากเห็นหน้าตัวเองเท่าไร แต่ความที่อยากเห็นหน้าคนข้างหลังมากกว่า ทำให้จินยองต้องลืมตามองทุกการกระทำทั้งของตัวเองและของคนข้างหลัง
.
.
.
ภาพตรงหน้าคือร่างกายกำยำที่มากไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นลอนๆที่ก้มลงมาขบเม้มใบหูจินยองพร้อมกับซอยสะโพกใส่เข้ามาไม่ยั้ง มือหนายึดสะโพกของจินยองไว้ไม่ให้ร่วงลงไป อีกข้างเขี่ยอยุ่ที่เม็ดยอดอกสีสวยไม่ห่าง แต่ที่ทำให้จินยองอ่อนระทวยจนขาแทบหมดแรงคือแววตาร้อนแรงของยูคยอมที่จ้องจินยองที่อยุ่ในกระจกตลอดเวลา
ยูคยอมปล่อยจินยองให้ร่วงลงไปนั่งคุกเข่าที่พื้น เพราะจินยองเริ่มหมดแรงแล้ว
"อีกนิดนะ จินยองคนดีของพี่"
"อื้อออ อ๊ะ อ๊ะ พี่ยูค...อื้อพี่ยูคอ่าาาา "
ยูคยอมเอื้อมไปรูดรั้งน้องน้อยให้จินยองได้ถึงพร้อมๆกัน
ยูคยอมกระแทกเข้าออกอีกไม่กี่ทีน้ำรักก็พุ่งใส่เต็มช่องทางของจินยองจนล้นไหลออกมาตามขาเรียว ของจินยองก็พุ่งออกมาเลอะเต็มมือยูคยอมเหมือนกัน
"จินยองอ่า เด๋วพี่อาบน้ำให้ก่อนนะ อย่าเพิ่งหลับสิ"
"อือ คับ.."
ตอบทั้งๆที่ตาปรือจนแทบจะปิดอยุ่แล้ว
. . . . . . . มีในจอยต่อนะคะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น